Çocuğunuz Öfke Nöbeti (Tantrum) Geçirirken Ne Yapmalısınız? Annelere 3 Pratik İpucu
Market ortasında kendini yere atan, “Hayır” dediğiniz için çığlık atan veya hırsından ağlayan bir çocuk karşısında sakin kalmak dünyanın en zor eylemlerinden biridir. 1-3 yaş döneminde bu öfke nöbetleri (tantrumlar) tamamen normaldir; çünkü çocukların hissettikleri büyük duyguları kontrol edecek beyin mekanizmaları henüz gelişmemiştir.
Çocuğunuz Öfke Nöbeti (Tantrum) Geçirirken Ne Yapmalısınız? Annelere 3 Pratik İpucuMarket ortasında kendini yere atan, “Hayır” dediğiniz için çığlık atan veya hırsından ağlayan bir çocuk karşısında sakin kalmak dünyanın en zor eylemlerinden biridir. 1-3 yaş döneminde bu öfke nöbetleri (tantrumlar) tamamen normaldir; çünkü çocukların hissettikleri büyük duyguları kontrol edecek beyin mekanizmaları henüz gelişmemiştir.Çocuğunuz o fırtınanın içindeyken durumu krizden sakinliğe taşıyacak, pedagojik olarak onaylanmış 3 pratik ipucu:
1. İpucu: Önce Kendi “Sakinlik Maskenizi” Takın (Ayna Nöron Etkisi)Öfke krizi anında çocukların ayna nöronları aktiftir. Eğer siz de bağırır, sinirlenir veya panik yaparsanız, çocuğun beynine “Şu an durum çok tehlikeli, fırtına daha da büyümeli” mesajı gider.
- Ne yapmalısınız? Derin bir nefes alın. Ses tonunuzu normalden daha kısık ve monoton bir seviyeye indirin. Unutmayın, o an kriz yönetmesi gereken kişi çocuk değil, sizsiniz. Sizin sakinliğiniz, onun sakinleşmesi için tek güvenli limandır.
2. İpucu: Aynı Göz Hizasına İnin ve Duygusunu Kabul EdinÇocuklar öfkelendiklerinde anlaşılmadıklarını hissederler. Yukarıdan onlara bakarak kuralları hatırlatmak hiçbir işe yaramaz. O sırada mantık devre dışıdır, sadece duygular konuşur.
Ne yapmalısınız? Fiziksel olarak onun boyuna inmek için diz çökün. Göz teması kurun (eğer izin veriyorsa). Şuna benzer net ve kısa bir cümle kurun: “Şu an o oyuncağı alamadığımız için çok öfkelisin, seni anlıyorum. Kızgın olmakta haklısın. Sakinleştiğinde buradayım, sana sarılmak için bekliyorum.” Duygusunu reddetmeyin (“Bunda ağlayacak ne var!” demeyin), sadece onaylayın.
3. İpucu: Dikkat Dağıtma ve Güvenli Alan SunmaKriz anında çocukla dakikalarca tartışmak veya ona “Neden böyle yapıyorsun?” diye sormak süreci uzatır. Odak noktasını (eğer krizin başındaysanız) hızlıca değiştirmek veya güvenli bir alana çekilmek en hızlı çözümdür.
Ne yapmalısınız? Evdeyseniz onu canının yanmayacağı, etrafta kırılacak eşya olmayan “sakinleşme köşesine” (en sevdiği minderlerin olduğu bir alan) yönlendirin. Dışarıdaysanız, merak uyandırıcı bir ses tonuyla bardağı, uçan bir kuşu veya tamamen alakasız bir nesneyi göstererek beynindeki öfke odağını şaşırtın.
Asla Yapılmaması Gereken Altın Kural:
Tutarsız Olmayın! Çocuk sırf ağlıyor veya kendini yere atıyor diye “Tamam al, yeter ki sus!” diyerek istediği şeyi verirseniz, beynine şu mesajı kodlarsınız: “Ağlamak ve öfkelenmek, istediğimi elde etmenin en kestirme yoludur.” Kriz geçene kadar kuralınızdan ödün vermeyin. Sakinleştikten sonra ona sevgiyle sarılın ve hayatınıza kaldığınız yerden devam edin.
